แนวความคิดจากมนุษย์เงินเดือนธรรมดาๆ คนหนึ่ง จะเพ้อฝันถึงการลงทุนไปได้อย่างไร ในเมื่อค่าใช้จ่ายในทุกเดือนวิ่งชนเกือบเท่าเงินเดือน เงินเดือนหรือตังค์ทอนกันแน่ก็ชักจะไม่แน่ใจเสียแล้ว วัฏจักรน่าสงสารเช่นนี้ย่อมทำให้มนุษย์เงินเดือนทั่วๆ ไป ไม่อาจหลุดจากวังวนความคิดเดิมๆ ไม่กล้าแม้แต่จะเอื้อมคิดถึงการลงทุน หากมนุษย์เงินเดือนคนนั้นได้ตะโกนร้องขอถึงพลังจักรวาลในฟ้ากว้างใหญ่ได้อย่างที่เด็กตัวเล็กๆ คนหนึ่ง จะจินตนาการถึง สัมผัสถึง ขุมสมบัติ พลังทางการเงินที่อาจสามารถช่วยให้เขาเอื้อมถึงการลงทุนและทำมันได้โดยที่ไม่ต้องลงทุนเองสักบาทเดียว? มันจะเป็นไปได้อย่างไร? เลิกคิดได้แล้วว่า ไม่อยากลงทุน เพราะเราไม่มีทุน  เลิกคิดเล็กแล้วคิดให้ใหญ่…